ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

-'Όταν μιλάμε για σχέδιο αναφερόμαστε στην χρήση της γραμμής από έναν καλλιτέχνη για να κατασκευαστεί μια εικόνα. Το σχέδιο μπορεί να είναι ασπρόμαυρο ή μονοχρωματικό, να έχει τόνους ή κάποια ακόμη χρώματα, να είναι μια σημείωση για μετέπειτα έργο ή να είναι το τελικό αποτέλεσμα. Συνηθισμένα μέσα σχεδίου είναι το μολύβι και το κάρβουνο σε χαρτί, η σινική μελάνη, οι μαρκαδόροι, το στυλό, η κιμωλία και τα χρωματιστά μολύβια. Υπάρχει μία ρευστότητα στον διαχωρισμό σχεδίου και ζωγραφικής που οφείλεται στην πολυμορφία των τεχνικών και στην διπλή προσωπικότητα κάποιων υλικών όπως τα χρωματιστά παστέλ και μολύβια. - Η ανάγκη του ανθρώπου να σημειώσει τον κόσμο του σχεδιάζοντας ξεκινάει από τα προϊστορικά χρόνια. Η αιγυπτιακή τέχνη και τα αρχαιοελληνικά αγγεία είναι δείγματα πρώιμης σχεδίασης και το κάθε οπτικό σύστημα που εκφράζουν έχει τις ιδιαίτερες επιλογές του. - Μέχρι την εφεύρεση του χαρτιού το 1100 μΧ τα σχέδια γίνονταν σε περγαμηνές, σε επεξεργασμένα δέρματα ζώων ή και σε πλάκες επιστρωμένες με κερί που χρησιμοποιούνταν πολλές φορές. Το σχέδιο γνώρισε άνθηση στον μεσαίωνα μέσα στα μοναστήρια που ήταν κέντρα γνώσης. - Τα σχέδια αναμειγνύονταν απρόσκοπτα με τα κείμενα και καθώς βασίζονταν σε συμβολισμούς μπορούσαν να μεταφέρουν έναν πλούτο πληροφοριών σε συντομία. Ήταν επίσης η καλύτερη επιλογή για την κατασκευή διαγραμμάτων και επιστημονικών εικονογραφήσεων και μέσα από την πολυμορφία της χρήσης τους "φανερώνουν και το βάθος, την πολυπλοκότητα και το εύρος των επιδιώξεων της μεσαιωνικής γνώσης"Η συμβολική χρήση του σχεδίου στο μεσαίωνα έδωσε δύναμη και πνοή σε απλοϊκές και επίπεδες μορφές καθώς δεν υπήρχε προοπτική απόδοση όγκου. - Η ανάγκη να εκφραστεί το συναίσθημα απελευθέρωσε το χρώμα και τη γραμμή από την πιστή αναπαράσταση του κόσμου. Έντονα χρώματα και καθαρές γραμμές οργανώνονταν με την οπτική λογική των διαγραμμάτων ώστε η επικοινωνία να είναι άμεση και δυνατή. - Η μεσαιωνική εικόνα μπορεί να περιέχει πολύπλοκα μοτίβα, γεωμετρικά σχήματα και μορφές σε γενικεύσεις (άνθρωπος σαν τυπολογία και όχι σαν άτομο, φυτό ενός είδους και όχι το συγκεκριμένο φυτό). Αυτά τα στοιχεία λειτουργούσαν περισσότερο σαν σύμβολα για αυτό που εικόνιζαν ή την ιστορία που διηγούνταν παρά σαν αντανάκλαση του πραγματικού κόσμου. -Το σχέδιο όπως το ξέρουμε ξεκινάει από την Αναγέννηση. Το ανανεωμένο ενδιαφέρον συνδέεται με την πρακτική ευκολία της μεγαλύτερης διαθεσιμότητας του χαρτιού αλλά και με καινοτομίες στη σκέψη που άλλαξαν τον τρόπο της σχεδιαστικής αντίληψης. -Το σχέδιο άρχισε να θεωρείται η βάση για κάθε εικαστική εργασία. Όλοι οι σπουδαστές εκπαιδεύονταν στο σχέδιο πριν συνεχίσουν με την ζωγραφική, την γλυπτική ή την αρχιτεκτονική. Μια σημαντική αλλαγή ήταν η ανακάλυψη της προοπτικής σαν μέθοδο περιγραφής του χώρου. Η αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής άρχισε να γίνεται ολοένα πιο ρεαλιστική και πιο συγκεκριμένη και οι όγκοι άρχισαν να πλάθονται με την χρήση της σκίασης. -Με εργαλείο το σχέδιο ξεκίνησε η σπουδή της φύσης και του περιβάλλοντα κόσμο (ο κόσμος όπως τον βλέπω) καλλιεργώντας την ανάγκη για γνώση που εμφανίστηκε με ένταση κατά την Αναγέννηση Στην Αναγέννηση τα υλικά σχεδίασης εμπλουτίστηκαν σε σχέση με τον Μεσαίωνα. Εκτός από την πένα και το μελάνι άρχισαν να χρησιμοποιούνται και πιο μαλακά υλικά, όπως η μαύρη και η κόκκινη κιμωλία και το κάρβουνο τα οποία επέτρεπαν την κατασκευή μεγαλύτερων έργων και την ανάπτυξη νέων τεχνικών (σφουμάτο, κιαροσκούρο) για την απόδοση του όγκου, της υφής και του βάθους.